JIRDAL ZAHIR: KABANATA 2

PARA KAY DANIEL, nakakasawa na ang pagiging call center agent. Bukod sa nakakaubos ng pasensiya ang mga walang modong mga callers mula sa Amerika, maliit na halaga lamang ang kanyang natatanggap na suweldo—12,000 piso kada buwan, apat na libong pisong allowance, at mga bonus, overtime pay na nagkakahalaga ng tatlong libong piso. Kulang na kulang ito sa kanyang pang-araw-araw na gastusin. Dahil sa liit ng kanyang suweldo, napilitan siyang iwasan muna ang kanyang nightlife. Dati-rati’y pampalipas-oras niya ang tumungo sa Orosa-Nakpil, Malate o kaya sa Libis upang makisaya at makihalubilo sa mga taong kagaya niya at walang araw na siya ay nakalimot sa kanyang panggabing ritwal—ang paghahanap ng mabebentahan ng kanyang laman. Ngayong pilit niyang pinatitino ang sarili ay naghihirap naman siyang pagkasyahin ang perang kinikita niya bilang isang call center agent. Inaamin niyang minsang dumating sa kanyang isipan na bumalik na lamang sa Orosa-Nakpil o sa Libis at doon muling magpakasaya sa gitna ng dilim, ngunit dahil sa ipinangako niya sa kanyang sarili na siya ay magbabago na ay pilit niyang nilalabanan ang tawag ng laman. May isang salita si Daniel. Kapag nangako siya ng isang bagay, tinutupad niya ito. Ang kanyang pagpasok sa matinong trabaho ay hudyat lamang na nais niyang magbagong-buhay.

                Isa sa dahilan ng kanyang pagbabagong-buhay ay upang ipamukha sa kanyang pamilya na kaya niyang mamuhay ng marangal. Gusto niyang ipakita sa kanila na kaya niyang tumayo sa sarling mga paa nang hindi umaasa sa kahit na sino. Masama ma rin ang loob ni Daniel sa kanyang pamilya lalo na sa kanyang ama na tumakwil sa kanya. Galit siya rito dahil hindi siya tinanggap ng ama sa kung ano mang pagkatao mayroon siya. Galit naman si Daniel sa kanyang ina dahil kailanman ay hindi siya ipinagtanggol nito sa harap ng mapang-aping ama. May sama rin ng loob ang binata sa kanyang dalawang kapatid na babae dahil walang ginawa ang mga ito sa kanya kundi laitin ang kanyang pagkatao.

Kahit kailan hindi itinuring si Daniel bilang kasapi ng pamilya Zabala.

Pangalawa sa dahilan ng kanyang pagbabagong buhay ay ang kanyang babaeng sinisinta—si Maribel Ochoa. Kapangalan ito ng kanyang pinakamamahal na tiyahin na si Maribel Zabala-Montealegre, ang kasalukuyang alkalde ng bayan ng Cavinti sa Laguna. Ang dalagang taga-Boac, Marinduque ang siyang nagpapatibok sa puso ni Daniel. Matagal nang may relasyon ang binata at si Maribel at nagbalak na silang magpakasal ngunit tumutol ang mga magulang ng huli kaya hindi ito natuloy. Alam ng mga magulang ni Maribel ang maruming buhay ni Daniel kaya hindi sila pabor na makasal ang anak nila dito. Kahit na alam ng mga ito na nanggaling sa isang maimpluwensiyang pamilya ang pinanggalingan ni Daniel ay ninais pa rin nilang maputol agad ang relasyon ni Daniel at ng kanilang kaisa-isang anak na babae. Ngunit kahit na tutol ang mga magulang ng dalaga ay nagpatuloy pa rin ang relasyon nina Daniel at Maribel. Yaon nga lang ay patago. Para silang gumagawa ng krimen sa tuwing magkikita silang dalawa saan man sila padparin ng kani-kanilang mga paa.

Masasabing kaya nagsusumikap sa pagtatrabaho si Daniel dahil kay Maribel. Gusto niyang makaipon ng malaking pera upang matuloy ang balak nilang dalawa ni Maribel—ang magtanan at magpakalayu-layo sa mga humahadlang sa kanilang pagmamahalan. Ngunit dahil sa liit ng kanyang suweldo ay hindi siya makaipon ng pera kaya hanggang ngayon ay hindi matuloy-tuloy ang kanilang balak na magtanan.

Madalas na magbasa ng diyaryo si Daniel, lalo na ang Classified Ads na bahagi nito. Palagi niyang binabasa ang bawat pitak sa Classified Ads na tumutukoy sa mga high pay overseas jobs. Ngunit hindi kumbinsido si Daniel sa mga trabahong nasa pitak ng Classified Ads. May mga recruitment agencies na naghahanap ng mga babaeng domestic helpers sa Hong Kong, Singapore, Malaysia at Thailand; mga factory workers sa Indonesia at Brunei; mga chefs, accountants, nurses, at iba’t ibang mga job offerings available mula sa mga bansang China, Japan, Saudi Arabia, Qatar, Oman, UAE, Bahrain at Kuwait. Ngunit  dahil sa mataas ang expectations ni Daniel sa kagaya niyang kulang sa kwalipikasyon ay ni minsan ay hindi siya kumagat dito. Maximum of $500 wage per month—mahigit dalawampung libong piso lamang ang kanyang kikitain sa buwan-buwan; tiyak na kulang na kulang ito sa pang-araw-araw niyang gastusin.

Ngayon ay hirap na hirap si Daniel sa pera sa pagnanais niyang mamuhay ng marangal. Ngunit wala siyang pagpipilian. He wanted a decent life so he must face its consequences.

 

“SIR, I CAN’T UNDERSTAND YOU,” wika ni Daniel habang may kausap na Amerikano sa kabilang linya. Halata sa kanyang boses na punung-puno na siya sa sobrang demanding ng kausap. “You said a while ago that you want to—”

Hindi pa natatapos ang sinasabi ng binata nang biglang magsalita ang Kano. “I said it that I want to verify if this transaction I made in your company requires—anyway, I want to talk to your boss. It seems you don’t know what is your job is. Please transfer my call to your boss right now, you stupid little jerk.”

Pumintig ang tainga ng binata sa panlalait ng kausap. “Please let us repect each other,” wika ni Daniel habang tinitimpi ang kanyang galit.

Napuno ang Kano. “Who the hell are you to talk to me like that? My God, you don’t know your job! I’m wondering why your company hired a dumb agent like you!”

“Sir… I—”

“I just want to talk to your boss! Connect me to him right now!”

“Sir—”

Sa pagkakataong ito, malutong na ang boses ng Kano. “I said connect me to him right now, you’re son of a bitch!”

Nangangalit na ang mga ngipin ni Daniel sa sobrang galit sa hambog at walang modong caller. Humuhingi na nga ng pabor, galit pa! Ngunit kahit na laitin na siya ng Kano sa kabilang linya, nagtimpi pa rin si Daniel. “Okay sir, as you wish…”

Then he transfered the call to his “boss”. Doon lamang ay nakahinga ng maluwag si Daniel. Sa wakas ay hindi na niya maririnig ang nakakairitang boses ng hinayupak na Kanong iyon!

“Feeling nuts?” tanong boses mula sa kanyang likuran. Dahil dito, lumingon si Daniel sa kanyang likuran at nakita niya ang isang kasamahang lalaki na nakadungaw sa ibabaw ng kanyang carrel.

“Sinabi mo pa!” tugon ni Daniel. “Gago yung nakausap ko kanina! Putang-ina, nilait pa ako!”

Natawa naman ang lalaki. “Sus, para hindi ka na nanibago sa trabaho natin! We’re call center agents!”

“Pero hindi tayo nag-call center agent para lamang murahin ng mga pesteng iyan!” sundot agad ng binata. “Alam mo ba, muntik nang maubos ang pasensiya ko! Murahin ba naman ako! Humihingi na nga siya ng pabor sa akin, siya pa ang galit!”

“Hay naku, Daniel. Gutom lang iyan,” anang lalaki. Napatingin naman si Daniel sa kanyang wrist watch. Five minutes past seven in the evening.

“Siguro nga,” pagsang-ayon ni Daniel habang naramdaman niyang kumalam ang kanyang sikmura. “Let’s go and eat!” Pagkatapos ay tumayo siya sa kanyang kinauupuan makaraang ilapag ang kanyang headset sa tapat ng keyboard ng kanyang assigned computer. “Saan tayo ngayon? Sasabay ba sa atin sina Grace at Lorenz?”

“Oo. Nasa labas na sila, hinihintay na lamang tayo,” tugon ng kasamahang call center agent.

“Okay David, let’s go!” pag-aaya ni Daniel sa kasama at sabay silang lumabas ng kanilang workplace.

 

ONE SIOPAO. ONE BOTTLE OF MINERAL WATER.

Iyan lamang ang madalas bilhin ni Daniel sa kalapit na convenience store. Bukod sa ito lamang ang kaya ng kanyang budget, masarap naman ito kumpara sa ibang mga pagkaing ibinebenta roon. Hindi niya pansin iyon kahit na ang kanyang mga kasamahan ay medyo may kamahalan ang biniling pagkain.

Ang mahalaga lamang kay Daniel ay may mailagay lamang siya sa kanyang kumakalam na sikmura.

Habang nagkukuwentuhan at nagtatawanan ang kanyang mga kasamahan, tahimik lamang si Daniel habang kumakagat ng kanyang pagkaing siopao. Noong mga oras na iyon, sari-sari ang kanyang mga naiisip. Una, ang kanyang trabaho bilang call center agent. Sa liit ng kanyang suweldo at sa nauubos na pasensiya sa mga born-to-be-rude callers, pakiramdam niya para siyang isang nanunuyot na lupa dahil sa stress. Pangalawa, ang kanyang pamilya, na sa mga oras na ito ay pinagtatawanan siya ngayon dahil sa mga kamalasang dumarating sa kanya. At pangatlo, si Maribel. Malaking palaisipan pa rin sa kanya kung paano kikita ng malaking pera ang isang katulad niya na second year college lamang ang natapos. Paano niya bubuhayin si Maribel at ang mga magiging anak nila kung maliit lamang ang kanyang kikitain? Tiyak na sa squatters’ area sila pupulutin—na ayaw niyang mangyari dahil tiyak na lalo siyang lalaitin ng kanyang ama na si Ramon Zabala, dating gobernador ng Laguna at kilala bilang isa sa mga mayayaman at maimpluwensiya sa kanilang probinsiya.

And besides, may pride siya. Ayaw niyang mamaliitin siya ng kanyang pamilya kaya hindi siya gagawa ng hakbang upang mangyari ang kinaaayawan niyang mangyari.

Habang ngumunguya at nakatitig si Daniel sa kawalan, napansin naman siya ng tatlo niyang kasamahang call center agents. “Hoy Governor Zabala, ano na naman iyang iniisip mo at tulala ka diyan?” biro ng kasamahan niyang babae.

Natauhan si Daniel pagkaraang marinig ang salitang governor. Seryoso siyang nagsalita. “Don’t call me governor ‘cause I’m not a governor. At kahit kailan wala akong balak na pumasok sa pulitika.”

“Sorry ha,” pataray na wika ng babae. “Naalala ko lang kasi ‘yung dating governor namin sa Laguna,” dagdag pa nito with matching stress in the word Laguna.

“Ikaw kasi Grace,” anang isa pa nilang kasamahan na si Lorenz. “Pinapaalaala mo kasi ang kanyang mahal na erpat e!”

Napatawa si Daniel sa ikinilos ng kasamahang babae. “Chika lang ‘yun! Heto naman si Grace, hindi mabiro! You can call me governor, but I like to call me president instead of governor.”

“Maiba tayo,” wika ni David kay Daniel. “Bakit ka tulala diyan kanina? Nakyu-curious lang kami sa katahimikan mo kanina e.”

“Ano ba ‘yung iniisip mo?” tanong pa ni Lorenz.

Sina David, Grace at Lorenz ay itinuturing ni Daniel na immediate friends. Naging mga kaibigan niya ito noong siya ay unang mapasok bilang call center agent sa kanilang kompanya. Si Grace at Lorenz ay pawang may asawa’t anak na habang si David ay binata pa at walang balak na mag-asawa at magkapamilya. Sa kanyang tatlong kaibigan sa trabaho, kay David siya mas close dahil halos pareho sila ng hilig. Pareho silang bisexual. Masasabing pareho sila ng kapalaran dahil itinakwil din si David ng kanyang mga magulang nang malaman ng huli na bisexual siya. Nakatira ngayon si David sa isang apartment sa Project 8, Quezon City at isang self-supporting student sa University of the Philippines, Diliman. Paminsan-minsan tumatambay si David sa kanto ng Orosa-Nakpil sa Malate upang maghanap ng aliw sa mga kapwa niya lalaki hindi tulad ni Daniel who is dedicated to change his life.

“Wala lang…” tugon ni Daniel sa tanong ni Lorenz.

“Sounds like ‘mind your own business’,” si Grace.

Sumali si David sa usapan at sinaway ang dalawang kaibigan, “Respect his privacy. If he doesn’t want to tell you about that, so be it.”

“Opo, Pastor David Buencamino,” ani Lorenz.

“Hay naku, huwag na kayong magtalo,” si Daniel. “Iniisip ko lamang ‘yung trabaho ko as call center agent. I realized that masyadong nakakapagod makisama sa mga hinayupak na mga Kanong iyan. And besides, parang ayaw kong magpatali habambuhay sa call center career. I want a greener pasture!”

“Kung sa bagay, may tama ka!” wika ni Grace habang gayang-gaya ang pronunciation ni Kris Aquino sa kanyang dating game show.

Sumang-ayon si David. “Tama ka, Daniel. Pero saan ka naman lilipat or I mean, saan ka mag-a-apply? Sa call center industry ka pa rin ba papasok?”

“Hmmm…” nag-isip-isip muna si Daniel bago sumagot. “No. Ayaw ko nang  makisama pa sa mga letseng mga foreigner na iyan. I want another career. Siguro mag-o-OFW na lang ako. I want to apply overseas. Kahit saan o kahit anong trabaho, basta sa ibang bansa at malaki ang suweldo.”

“Kahit na maging basurero ka?” panunubok ni Grace. “My God! Lahat yata gagawin ng Pinoy kahit siguro tumawid sa alambre o maski tumambling sa nagbabagang apoy basta kumita lamang ng pera!”

“It depends,” wika ng binatang si Daniel. “Kahit na maging basurero pa ako pero kung kikita naman ako ng one thousand bucks per month, why not? Sa hirap ng buhay ngayon e kailangan mong maging praktikal.”

“May tama ka na naman!” pagsang-ayon ni Grace. As usual, Kris Aquino tone na naman siya.

Humigop mun ng soda si Lorenz bago bumaling kay Daniel. “E, anong balak mo ngayon?”

Nag-isip-isip si Daniel. “First I will find a suitable overseas job for me before resigning to my present job. Sisiguraduhin ko munang may mararating ako sa paghahanap ng trabaho sa ibang bansa bago ako mamaalam sa call center industry.”

“May tama ka na naman!” This time halatang nang-aasar na si Grace.

“Tigilan mo na nga ang panggagaya kay Kris Aquino!” saway ni Lorenz. “Tignan mo tuloy, kamukha mo na ‘yung puwet niya!”

“Shut up!” ganti ng babae.

Muling bumaling ang atensiyon kay Daniel. “What kind of job are you seeking right now?” usisa ni David.

“Any kind of job,” tugon ni Daniel pagkaraang kumagat sa kanyang siopao. “Hindi naman ako mapili sa trabaho basta kayang suportahan ang buwanan kong gastos. May napupusuan nga akong trabaho sa Middle East. Simple lang ‘yung trabaho pero high-paid ka.”

“Paano ba iyan? E di good luck na lang,” si Lorenz.

Nagpatuloy ang kuwentuhan ng magkakaibigan. May pagkakataong hindi na maka-relate si Daniel sa paksa ng kanilang pinagkukuwentuhan. Paano ba naman kasi, puro showbiz intriga ang pinag-uusapan ng tatlo. Hindi naman maka-relate si Daniel dahil bukod sa hindi siya palanood ng TV, ayaw niyang makihalubilo sa mga tsismisang may kinalaman sa buhay ng ibang tao—lalo na sa showbiz.

Sari-saring intriga ang pinagkukuwentuhan ng tatlo na siya namang ikinatahimik ni Daniel. May intriga tungkol sa isang celebrity hunk na nasasangkot daw sa isang gay sex scandal. Natatawa pa nga sila David at Lorenz habang ikinukuwento ni Grace na napanood niya sa TV ang celebrity hunk na iyon habang umiiyak sa live interview ng isang celebrity talk show habang nanawagan na ihinto na ang pagsangkot sa kanya sa naturang gay sex scandal. Bakit kailangan pang umiyak at magmakaawa ng celebrity hunk sa harap ng national television upang ipanawagan lamang na itigil na ang pagsangkot sa kanya sa kumakalat na gay sex scandal na iyon kung hindi talaga siya ang lalaking nasa video na nagpapagamit sa kapwa niya lalaki?

  Hindi namamalayan ng tatlo na ang usapan tungkol sa naturang “gay” celebrity hunk ay nauwi sa namumuong love team sa parehong sikat na teen stars sa ngayon; hanggang sa pagtataray umano ng isang rising star sa isang kababayan habang nasa set ng isang sikat na fantaserye. Lahat ng mga intrigang iyon ay hindi pumukaw sa pansin ni Daniel. Bakit pa siya makikisali sa tsismisang walang kuwenta kung siya mismo ayaw mapagtsismisan ng iba?

Pangiti-ngiti lamang si Daniel at minsang napipilitang tumawa sa mga kuwentong showbiz ng mga kasamahan kahit na hindi siya maka-relate. Bahagi iyon ng kanyang strategy upang hindi siya maparatangang naa-out of place sa usapan.

Sa totoo lang, he wanted to change the topic. Kaso ano naman paksa?

Religion? Politics? Life and Leisure? Business? Sex? Bisexuality?

No way!

Napahikab si Daniel nang hindi sinasadya. Hindi niya maikakaila na bored na bored na siya.

Thank God at tumunog ang kanyang cellphone kaya hindi napansin ng mga kaibigang kapwa niya call center agents na bagot na bagot na siya sa kanilang pagtsitsismisan.

Agad na dinukot ni Daniel ang kanyang cellphone sa kanyang bulsa sa pantalon at doon nakita niya ang numerong nagpangiti sa kanya. Pagkatapos ay tumayo siya at nagpaalam pansamantala sa mga kaibigan. “Guys, labas muna ako sandali. Tumatawag ang aking dream wife.”

As usual, inaasar siya ng mga kaibigan. Napangiti na lamang si Daniel. Then he go outside the convenience store before answering the call. “O Maribel, napatawag ka?”

“Dan, I missed you so much kaya ako napatawag,” sagot ni Maribel. Bakas sa boses nito ang paglalambing.

Ibinalik ni Daniel ang paglalambing ng kasintahan. “I miss you too baby.”

“Hon, daan ka naman dito sa apartment ko pag-uwi mo. May ihahada akong masarap na pagkain sa iyo. Hihintayin kita.”

Napangiti si Daniel. “Oo, pupunta ako diyan. Promise.”

“I love you, hon. Pasasarapin ko ang gabi nating dalawa.”

“I can’t wait for that,” si Daniel. “Pagkatapos ko ng trabaho pupunta ako diyan.”

Kahit na nasa kabilang linya, halata ni Daniel na abot tainga ang ngiti ng kasintahan. “I will wait for you. I love you!” ani Maribel.

“I love you too. I will call you kapag parating na ako.”

“Sige, ingat ka,” si Maribel sabay kiss sa kanya mula sa kabilang linya. Kinilig naman si Daniel. Pakiramdam niya siya na ang pinakasuwerteng lalaki sa mundo sa pagkakaangkin niya sa puso ng dalaga.

Then the line was shut off. Tuwang tuwa naman si Daniel nang bumalik siya sa kumpulan ng mga kaibigang call center agents. Sobra ang kasiyahang nadarama ng binata nang mga oras na iyon. Nananabik siya sa kanyang kasintahan kaya desidido siyang pagkaraang matapos ang kanyang night shift ay didiretso siya sa apartment na inuupahan ni Maribel. Mahalaga sa kanya ang kasintahan. Maribel is a gem to treasure. And besides, he expected something upon arriving at Maribel’s apartment.

He is expecting some rare hot bed action with Maribel tonight.

1 (mga) puna

Mga Puna RSS Bakas-pabalik Tagatukoy na URI